Wat een dag, wat een dag,…Vol emoties door het afscheid. Deze ochtend konden we uitslapen want het plan was om rond 11 uur te vertrekken. Off course, Indian time! We vertrokken hier pas om half 1 ( dit doordat de politie onze paspoorten wou kopieren omdat er in de lanceerbasis in Shar mensen de ruimte in worden gestuurd).

In Attakanithipa sorteerden we alle kleren voor de kinderen van het dorp. De mama's mochten met hun kinderen om klerensetjes komen. Vele gezinnen werden blij gemaakt met de kleren die vele mensen met ons meegaven. Dank hiervoor!
 

Ook hielden we met de kinderen een watergevecht…COOL!
 

Dan kwam de tijd van afscheid nemen…Een moment waar we niet echt naar uitkeken maar dat niet vermeden kon worden. De lieve snoetjes achterlaten valt ons heel zwaar. Bij iedereen vloeide er wel een traantje en "I'll miss you" werd meermaals in de mond genomen.

Nu maken we ons klaar voor de terugvlucht…Morgenvroeg maken we onze valiezen en tegen de middag vertrekken we naar Channai, waar we eerst nog naar een muziekwinkel gaan, dan iets eten en tenslotte op het vliegtuig zullen stappen.

Met vele fantastische herinneringen vliegen we dan terug naar het belgenland, waar ons alweer een cultuurshock zal te wachten staan: niet meer op de grond met onze handen eten, ons niet meer met een poepsproeier moeten wassen, niet meer elke dag badend in het zweet wakker worden omdat de airco uitvalt door gebrek aan electriciteit,…
Wat we wel weten, is dat we dit avontuur NOOIT zullen vergeten en het in ons hart voor de rest van ons leven zullen meedragen!

Ook willen wij en de hostelkinderen Angelika bedanken omdat ze morgen voor het project zich laat sponseren in de dodentocht.