Beste volgers.

Ik heb zonet gebeld met onze geliefden in India en ze hebben net afscheid genomen van Rupa en de staf in Sullurpet. Ze zijn nu onderweg naar Chennai. Morgen vroeg kunnen we hen terug verwelkomen en omhelzen als onze dappere helden!

Charlotte schreef op haar face book pagina het volgende:

wat een afscheid…Met veel tranen en liefde moet ik afscheid nemen van een fantastische 3 weken…Attakanithipa children, I love you ll!!

Dat is waarom deze mensen het deden. Dit is nergens te koop, dit kan je alleen maar vinden in mensen met een bewogen hart, een hart voor anderen. De rijkdommen die het team de afgelopen weken hebben mogen ervaren zijn meer waard dan al het materixeble dat ons zo vaak misleid en ons uiteindelijk toch niet kan verzadigen.

Een dankbaar hart is zo mooi!

Wat het team de afgelopen weken heeft geaan is heel belangrijk geweest voor de fundering van de nieuwe school. Ze hebben de leerkrachten mogen uitleggen hoe ze de kinderen beter les kunnen geven. Ze hebben hen verschillende methoden aangerijkt. Al de voorbereidingen die ze tot in de details deden; zoals het lamineren van al het nieuwe lesmateriaal zal daar nu verder gebruikt worden. De samenwerking met de Indische leerkrachten is bijzonder goed verlopen. Ze stonden open en waren dankbaar dat onze vrijwilligers naar hen toe gekomen zijn. Ook Robert en Rupa waren bijzonder blij met het team. Het was een gezegend team, hun samenhang, onderling respect, de zorg voor elkaar, ongelooflijk. Jullie mogen er heel fier op zijn!

Dit is echter nog maar de start van een nieuwe weg die het project neemt. 5jaar geleden is dit verlangen gegroeid. Een verlangen om beter onderwijs te kunnen geven aan kasteloze kinderen. Begin dit jaar was het verschikkelijk moeilijk omdat we met financixeble tekorten zaten voor de verdere bouw van de nieuwe school. Uiteindelijk besloten Robert en Rupa om hun eigen huis in te richten als school om de kinderen niet in de steek te laten.

Dit is heel moeilijk omdat de kinderen in kleine ruimtes moeten zitten. Ze verlangen ernaar om snel te kunnen starten met de bouw van de nieuwe school.

Indien jullie willen kunnen jullie een vervolg geven aan wat het team hier heeft gedaan. Zij hebben de start gegeven van een leercode die ze zullen hanteren. Zou het niet fijn zijn als we ook een deeltje van onze rijkdom kunnen investeren in het geluk van deze kinderen?

Toen we 10 jaar geleden begonnen met de hulp aan deze kinderen kregen we vaak te horen. Oh Bart waarom doe je het, het is maar een druppel op een hete plaat. Ik zij hen toen; stel je voor dat jij die druppel was, die arm was en geen kleren had, geen school, geen hoop en er komt iemand naar je toe die je de hand rijkt, zou je dan ook zeggen ; neen hoor het hoeft niet want ik ben maar een druppel op een hete plaat?

Het is heel moeilijk geweest, vooral in de begin jaren om een doorbraak te verwezenlijken. Alles , maar dan ook alles ontbrak. Persoonlijk geloven we dat de liefde van God vandaag de dag nog heel actief aan het werk is doorheen duizenden mensen om tot zijn doelen te komen.

Zonder zijn leiding en bemoedigingen zouden we dit nooit kunnen verwezenlijkt hebben. Zoals het team hier ook samen een grote steen aan bijgedragen hebben zo kunnen wij ook ons steentje bijdragen.

Toen ik gisteren naar de start ging kijken  van de dodentocht hoorde de kerk zijn 21u klok slaan. Het was miezirig en een beetje kil. Enige tijd later stond ik op de dijk te wachten tot Angela voorbij kwam. Duizenden mensen passeerden me. Allemaal mensen met een doel.

Gelukkig zag Angela me. Ik had ze anders tussen de massa en in het donker nooit erkent. Zij stapt nu de doden tocht om geld in te zamelen voor de kinderen van het hostel. Ondanks ze deze kinderen nog niet gezien heeft;heeft ze een bewogen hart voor deze afhankelijke kinderen. Het is ongetwijfeld een waarheid dat als we ons inzetten uit bewogenheid voor anderen we er alleen maar veel beter van worden.

In september, oktober zouden we graag opnieuw een infoavond organiseren waarbij we de groep het woord willen geven om te vertellen over het fantastische werk dat ze mochten doen.

Indien u graag uw steentje wil bijdragen dan mag u dit doen. Alle beetjes helpen. Er zijn verschillende manieren om het project te helpen. Je kan een eenmalige bijdrage geven voor de bouw van de school, of je kan de hostelkinderen helpen met een maandelijkse bijdrage of een student die we kunnen ondersteunen in haar, zijn hogere studies.

Voor ons persoonlijk moet je dit niet doen, want we worden er zelf niet rijker van maar je mag het doen voor de kinderen die het project een andere toekomst kan geven dank zij de hulp van kleine en grotere steentjes.

Uiteraard is dit volledig vrijblijvend,

Ik zie er nu al naar uit om de verhalen te horen van onze helden.

De blog wordt nu weer ondergestoken totdat er opnieuw iemand zich geroepen voelt om naar Attakanithipha te gaan.

Heel veel groetjes aan iedereen en bedankt voor de fijne reacties en bemoedigingen voor het team.

Bart en Erika

www.kinderenvanindia.com.

ter info;

Het project zit onderkoepelt bij de organisatie Tearfund. De directeur zal in september het project voor de eerste maal gaan bezoeken. Indien u vrijblijvend het project wil steunen met een gift en je graag een fiskaal attest hebt gebruike je deze gegevens

Adres :Tearfund v.z.w.                       Projectnaam: x93Bal 70×94

            Postbus 127

            1800 Vilvoorde                         Reknr: 435-9190001-10

De projectnaam " BAL70"  is de herkenningsnaam van het project bij tearfund.

Operking. Voor de administratieve werking van Tearfund wordt er 5% van jullie gift afgehouden. 95 % gaat integraal naar het project.

Indien je geen fiskaal nodig hebt gaat de gist 100% naar het project. Dit zijn de gegevens.

Baladarshan

Reknr.: 979-6328132-51

Indien je de nieuwsbrieven over het project wenst te ontvangen geef je jouw op onze contactpagina op de blog.

De informatie over het student sholarschip plan en het groepssponsorplan komen weldra op de site.